دکتر فریبا عربگل، فوق تخصص روانپزشکی کودک و نوجوان

اصطلاحات سوگ، سوگواری و داغدیدگی به واکنش های روانشناختی در بازماندگان متعاقب یک فقدان بزرگ و قابل توجه اطلاق می شود.

تظاهر سوگ به عوامل مختلفی بستگی دارد از جمله:

هنجارها و انتظارات فرهنگی، به طور مثال در بعضی از فرهنگ ها هیجانات شدیدی ابراز می شود ولی در برخی از فرهنگ ها انتظار می رود که شخص صبورتر و با هیجانات کنترل شده تری واکنش نشان دهد.

نوع مرگ و موقعیت فقدان: مثل مرگ نابهنگام در مقابل مرگ بهنگام؛ مرگ در اثر حادثه ای فجیع مثل سقوط هواپیما؛ مرگ در اثر یک بیماری مزمن؛ مرگ بدنبال بیماری ایدز؛ مرگ هایی که با فقدان های متعدد همراه هستند مثل مرگ در اثر زلزله و حوادث

طبیعی که شخص اقوام ، آشنایان، دوستان، معلم، خانه ، کاشانه و دیار خود را از دست می دهد؛ مرگ به دنبال خودکشی یا قتل که با برخی برچسب های اجتماعی همراه است؛

مرگ کسی که بازمانده در زمان حیاتش با او در تعارض بوده است و…..

همه این مرگ ها واکنش های متفاوتی را در شخص ایجاد می کنند و روی تظاهرات سوگ اثر می گذارند.

سوگ و سوگواری در کودکان و نوجوانان

هر ساله تعدادی کودک و نوجوان با مرگ روبرو می شوند،بطور مثال به دنبال بیماری های تهدید کننده حیات، چهار درصد

کودکان تا قبل از 10 سالگی یکی از والدین خود را از دست می دهند. مرگ خواهر/برادرها دومین علت تجربه سوگ در میان کودکان است. البته اگر به رقم فوق مرگ اقوام، آشنایان، دوستان، معلم و حیوانات خانگی را نیز بیفزاییم می بینیم درصد زیادی از کودکان این احساس را تجربه کرده و مجبور به مدارا با آن هستند. واکنش های سوگ در کودکان به سطح رشدی و تکاملی آنها و درک آنها از مفهوم مرگ بستگی دارد و ممکن است مشابه واکنش های بزرگسالان نباشد.

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *